Έχετε ποτέ αναρωτηθεί πώς μιλάτε στους πελάτες σας, πώς επικοινωνείτε με τους συναδέλφους σας και με τους προϊστάμενούς σας; Έχετε ποτέ αναλογιστεί τι επικοινωνεί η γλώσσα του σώματός σας μη λεκτικά; Λαμβάνοντας υπόψη πως το μυαλό, το σώμα και η φωνή λαμβάνονται από τον συνομιλητή μας ως σύνολο, αν υπάρχουν αντικρουόμενα ή συγκεχυμένα μηνύματα -και δεν μας γίνεται αντιληπτό τότε ίσως να προκαλούνται ανεπιθύμητα αποτελέσματα. Προκειμένου να εξερευνήσετε τι συμβαίνει με τη μη λεκτική επικοινωνία σας, μπορείτε αρχικά να παρατηρήσετε τόσο στον εαυτό σας όσο και στους γύρω σας τα εξής χαρακτηριστικά:

Ζωτικός χώρος: Ο ζωτικός χώρος είναι η περιοχή όπου ένα άτομο διεκδικεί για δική του, σαν μια προέκταση του σώματός του. Κάθε άτομο έχει τον δικό του ζωτικό χώρο γύρω από το σώμα του, σαν μια φυσαλίδα» που κινείται μαζί του και που το μέγεθός της εξαρτάται από την πυκνότητα του πληθυσμού στον τόπο που μεγάλωσε και από την κοινωνική και επαγγελματική του θέση. Χωρίζεται στη «ζώνη οικειότητας» (15-46 εκ.), στην «προσωπική ζώνη» (46 εκ. – 1,2 μ.), στην «κοινωνική ζώνη (1,2 – 3,6 μ.)» και τη «δημόσια» (>3,6 μ.).

Χειραψία: ​Οι χειραψίες παρατηρούνται ήδη από τους ανθρώπους των σπηλαίων, όπου κάθε φορά που συναντιόντουσαν σήκωναν τα χέρια ψηλά για να δείξουν ο ένας στον άλλον ότι δεν κρατούσαν, ούτε έκρυβαν όπλα. Η σύγχρονη μορφή αυτού του χαιρετισμού έχει μερικά γενικά χαρακτηριστικά. Για παράδειγμα, η βίαιη χειραψία με την παλάμη προς τα κάτω είναι πιο επιθετική, διότι δεν δίνει την ευκαιρία στον άλλον να ορίσει ισοδύναμη σχέση. Η χειραψία με τα δύο χέρια ή αλλιώς «η χειραψία του πολιτικού» έχει συνήθως ως αποτέλεσμα αυτόν που κάνει την αρχική κίνηση να θέλει να επικοινωνήσει πως είναι άτομο αξιόπιστο και τίμιο και αυτόν που τη δέχεται να αισθάνεται αμήχανα και μερικώς καχύποπτα από τις προθέσεις του πρώτου. Οι περισσότεροι άνθρωποι δυσανασχετούν με την «παγερή» χειραψία διότι τη συσχετίζουν με αδυναμία, όπως επίσης και το πιάσιμο της άκρης των δαχτύλων.

Βραχίονες: ​Από την παιδική μας ηλικία μαθαίνουμε πως το κρύψιμο πίσω από ένα εμπόδιο είναι μια αντίδραση για να προστατευτούμε. Καθώς μεγαλώνουμε, σταδιακά εξελίσσουμε τη συμπεριφορά αυτή και βρίσκουμε άλλους τρόπους αυτοπροστασίας όπως είναι το δίπλωμα του ενός ή και των δύο χεριών πάνω στο στομάχι. Ασχέτως αν αυτή η θέση του σώματος είναι βολική για πολλούς, οι έρευνες υποδεικνύουν πως η συγκεκριμένη στάση σχετίζεται με αμυντικότητα, νευρικότητα και αρνητική διάθεση. Μια μεταμφιεσμένη αντίστοιχη συμπεριφορά παρατηρείται στους άνδρες είναι η ενασχόλησή τους με το ρολόι τους και στις γυναίκες το κράτημα μιας τσάντας, ιδίως στην περιοχή του στομαχιού.

Πόδια: ​Τα σταυρωμένα πόδια καταδεικνύουν επίσης μια αρνητική ή αμυντική διάθεση. Ο σκοπός της σταύρωσης των χεριών είναι να υπερασπιστεί κανείς την καρδιά και η σταύρωση των ποδιών τη γενετική περιοχή. Τόσο η Ευρωπαϊκή στάση σώματος των ποδιών όσο και η Αμερικάνικη στάση δείχνουν επιφυλακτικότητα, ανταγωνισμό και νευρικότητα. Ωστόσο, στη συγκεκριμένη στάση είναι σημαντικό να λαμβάνονται υπόψιν και άλλοι παράγοντες όπως μια άβολη καρέκλα, η υπόλοιπη γλώσσα του σώματος και ο καιρός, μιας και η συγκεκριμένη στάση παρατηρείται συχνά σε κρύο καιρό.

Μάτια: ​Το βλέμμα έχει μελετηθεί δεόντως και αποτελεί τη βάση για την επικοινωνία δύο ανθρώπων. Όταν κάποιος είναι ανειλικρινής ή κρύβει κάτι τα μάτια του συναντούν σπανιότερα τον συνομιλητή του. Όταν τα βλέμματα συναντιούνται για περισσότερο από τα δύο τρίτα του χρόνου της συνομιλίας τότε συμβαίνουν δύο τινά, ο συνομιλητής σας είτε βρίσκει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στη συζήτηση είτε έχει εχθρικές διαθέσεις και σας απευθύνει μια σιωπηλή πρόκληση. Μερικά από τα συχνότερα βλέμματα είναι το επιχειρηματικό, το κοινωνικό, η πλάγια ματιά και το βλέμμα οικειότητας. Οι περισσότεροι άνθρωποι αναφέρουν πως ο πιο αποκρουστικός τρόπος βλεμματικής επαφής είναι τα μισάνοιχτα μάτια, διότι υπαινίσσονται ανία και υπεροψία ιδίως όταν συνδυάζονται με το κεφάλι γερμένο προς τα πίσω.