Στην πορεία της επαγγελματικής μας πορείας υπάρχουν μερικές στιγμές που συναντούμε “διασταυρώσεις” και καλούμαστε να λάβουμε αποφάσεις και άλλες στιγμές που “θολώνει το τοπίο” και μας φαίνεται δύσκολο να προσδιορίσουμε τα επόμενα βήματά μας. Όταν καταφέρουμε να πάρουμε τον έλεγχο στα χέρια μας, φαίνεται πως το κίνητρο αυξάνεται σημαντικά, πως αναλαμβάνουμε περισσότερες ευθύνες και γινόμαστε έτσι περισσότερο παραγωγικοί.  Η στρατηγική του Οραματισμού Σταδιοδρομίας δημιουργεί μια «εικόνα του μέλλοντος», εστιάζοντας στην καριέρα, και μπορεί να βοηθήσει στην αναγνώριση των κατάλληλων ενεργειών τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα.  

Χωρίζουμε ένα φύλλο χαρτί σε τέσσερα κάθετα και ίσα διαστήματα, προσθέτοντας τους εξής τίτλους: «Σε 1 χρόνο» «Σε 2 χρόνια» «Σε 5 χρόνια» «Σε 10 χρόνια». Αφού καθίσουμε αναπαυτικά και πάρουμε μερικές βαθιές αναπνοές ξεκινάμε την περισυλλογή. Αρχικά, επιλέγουμε γενικές πληροφορίες σχετικά με το μέλλον μας. Για παράδειγμα, πού θα θέλαμε να ζούμε, πώς θα θέλαμε να ζούμε κ.ο.κ.. Σταδιακά εστιάζουμε την προσοχή μας στο επάγγελμά μας και θέτουμε αντίστοιχες ερωτήσεις. Μέρος των απαντήσεών μας το συμπληρώνουμε –με λέξεις/κλειδιά– στον αντίστοιχο πίνακα. Στην περίπτωση που κάποιος πίνακας μας δυσκολεύει περισσότερο, μπορούμε να σημειώσουμε ό,τι πληροφορία έχουμε τώρα στη διάθεσή μας και σταδιακά στο μέλλον να προσθέσουμε οποιαδήποτε νέα πληροφορία προκύψει. Ωστόσο, είναι σκόπιμο να επιμείνουμε στη διαδικασία ακόμα και αν δυσκολευτούμε σε σημεία.

Στη συνέχεια, θέτουμε τα παρακάτω ερωτήματα συμπληρώνοντας τις απαντήσεις, με λέξεις κλειδιά, που θα προκύψουν.

«Πόσο χρονών θα είμαι σε κάθε ημερομηνία-ορόσημο, αντίστοιχα;»
«Σε κάθε ηλικία αντίστοιχα, τι προσδοκίες και επιθυμίες θα έχω από τις σχέσεις μου; Για παράδειγμα, η γονεϊκότητα υπάρχει ως ενδεχόμενο;»
«Πού θα ήθελα να μένω; Τι τρόπο ζωής θα ήθελα να έχω;»
«Τι έσοδα θα ήθελα αντίστοιχα σε κάθε ηλικία;»
«Πώς φαντάζομαι να ψυχαγωγούμαι στον ελεύθερό μου χρόνο;»

Έπειτα, θέτουμε τα παρακάτω ερωτήματα -που αφορούν κυρίως το επάγγελμά μας- και συμπληρώνουμε με λέξεις κλειδιά τις απαντήσεις που θα προκύψουν.

«Τι μορφή απασχόλησης θα ήθελα να έχω σε κάθε ηλικία, αντίστοιχα; Για παράδειγμα, θα επέλεγα τη μερική απασχόληση;»
«Θα επέλεγα το ίδιο αντικείμενο ή θα με ενδιέφερε κάποια αλλαγή και κάποια αναδιαμόρφωση; Πώς φαντάζομαι την πορεία, μέσα στα χρόνια, και ποια βήματα γνωρίζω ήδη πως πρέπει να κατακτήσω;»
«Σε ποια εταιρία ή οργανισμό θα ήθελα να δουλεύω; Μήπως με ενδιαφέρει το ελεύθερο επάγγελμα; Υπάρχει κάποια συνεργασία που με ενδιαφέρει; Θα προτιμούσα να κάνω κάποιον συνδυασμό των προαναφερθέντων; Ποια είναι τα βήματα της κάθε επιλογής;»
«Με τα τωρινά δεδομένα, σε ποια περιοχή/πόλη/χώρα είναι η κάθε επιλογή, αντίστοιχα; Προϋποθέτει κάποια μετακίνηση; Θα το επιθυμούσα; Τι χρειάζεται να λάβω υπόψη μου για αυτήν τη μετακίνηση;»
«Τι μορφές συνεργασίας θα ήθελα να έχω σε κάθε ηλικία, αντίστοιχα; Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που θα ήθελα να συνεργάζομαι; Υπάρχουν κάποιοι που δεν θα επέλεγα;»
«Οι αρμοδιότητες και οι ευθύνες πώς πιστεύω και πώς επιθυμώ να αναδιαμορφωθούν τα επόμενα χρόνια;»
«Σε τι είδους εργασιακό περιβάλλον θα ήθελα να εργάζομαι;»
«Επιθυμώ να εργάζομαι πρωινές, απογευματινές ή βραδινές ώρες; Συνάδει η απάντησή μου με τη φύση της δουλειάς μου; Ποιες ώρες είμαι περισσότερο παραγωγικός/ή; Πώς συνδυάζονται όλες οι παραπάνω πληροφορίες;»
«Υπάρχει κάποιο αντικείμενο ή εξειδίκευση που θα με ενδιέφερε περισσότερο; Τι προϋποθέτει και τι είμαι διατεθειμένος/η να κάνω γι’ αυτό;»
«Τι δεξιότητες χρειάζεται να αποκτήσω επιπλέον;»
«Ποιοι είναι οι στόχοι μου, αντίστοιχα σε κάθε ηλικία;»

 

Αφού ολοκληρωθεί η διαδικασία της καταγραφής, προσπαθούμε να «πάρουμε απόσταση» από τις απαντήσεις μας και να τις δούμε με αντικειμενικότητα. Διαχωρίζουμε αυτές που αφορούν το παρόν, αυτές που αφορούν το εγγύς μέλλον και τις μακροπρόθεσμες. Στη συνέχεια, εντοπίζουμε τα ανάλογα βήματα που καλούμαστε να κάνουμε και στοχαζόμαστε γύρω από αυτές τις μελλοντικές εικόνες της καριέρας μας.

«Το μέλλον ανήκει σ’ αυτούς που πιστεύουν στα όνειρά τους.»

Eleanor Roosevelt