Κατά τη διάρκεια του ενήλικου βίου μας συνειδητοποιούμε ότι οι αντιπαραθέσεις, οι συγκρούσεις και οι διαφωνίες είναι κομμάτι των ανθρώπινων σχέσεων και δεν θα πάψουν να υφίστανται όσο και αν προσπαθούμε να τις αποφύγουμε. Ο τρόπος με τον οποίο θα αντιπαρατεθούμε εξαρτάται από πολλούς και ποικίλους παράγοντες: η προσωπικότητα των εμπλεκομένων, η μεταξύ τους σχέση, η χρονική και τοπική συνθήκη, η επίδραση άλλων κλπ.

Για να είναι γόνιμη μία αντιπαράθεση και να αποφευχθούν οι ρήξεις στις σχέσεις των διαφωνούντων, είναι χρήσιμο να αποφεύγονται οι συναισθηματικά φορτισμένες εκφράσεις, οι προσωπικές επιθέσεις, οι προκλήσεις και οι εντάσεις.

Υπάρχουν κάποιες τεχνικές που αν υιοθετηθούν μπορούν να φανούν  χρήσιμες σε μία αντιπαράθεση ιδίως στο εργασιακό περιβάλλον, στο οποίο οι σχέσεις δομούνται βάσει ιεραρχίας και όχι συναισθήματος και επηρεάζονται αρκετά από εξωγενείς συνιστώσες. Ο στόχος δεν είναι η κατάληξη σε συμφωνία, αλλά η έκφραση της διαφωνίας μ΄έναν  κόσμιο και πολιτισμένο τρόπο που δεν καταργεί ή υποτιμά τον τρόπο σκέψης του άλλου ατόμου.

• Θετική αντιμετώπισηΌσο κι αν διαφωνούμε με την άποψη του άλλου η θετική υποδοχή της άποψής αυτής θέτει τις βάσεις για την αναίμακτη εξέλιξη της αντιπαράθεσης. Θετικά φορτισμένες λέξεις ή φράσεις βοηθούν προς αυτή την κατεύθυνση.

• Καταρχάς, ευχαριστώ πολύ για την κριτική (πρόταση, ιδέα κλπ), αλλά…

• Αναγνωρίζω ότι κατέβαλες μεγάλη προσπάθεια, ωστόσο…

• Χαίρομαι που προτείνεις κάτι καινούργιο και θα ήθελα να μάθω περισσότερα γι αυτό, αν και…

• Μερική συμφωνία. Ξεκινάμε την έκφραση της αντίθετης άποψης συμφωνώντας μερικώς, π.χ.

▪ Συμφωνώ ως ένα σημείο, αλλά…

▪ Καταλαβαίνω το σκεπτικό σου, όμως…

▪ Μοιάζει λογικό αυτό που προτείνεις, ωστόσο…

• Μείωση της έντασης. Χρησιμοποιώντας συγκεκριμένες λέξεις ή εκφράσεις μειώνουμε την ένταση αυτού που πρόκειται να ακολουθήσει στην εκφορά του αντεπιχειρήματός μας, π.χ.

▪ Φοβάμαι ότι δεν συμφωνώ…

▪ Λυπάμαι, αλλά η άποψή μου είναι εντελώς διαφορετική…

▪ Θα ήθελα πολύ να συμφωνήσω μαζί σου, όμως σκέφτομαι κάτι εντελώς διαφορετικό…

• Έκφραση αμφιβολίας. Για να μειώσουμε την ένταση προτιμάμε να γενικεύσουμε την αμφιβολία, αντί να την εκφέρουμε συγκεκριμένα, π.χ.

• Δεν είμαι σίγουρος,-η ότι λειτουργεί αυτός ο τρόπος…

• Αναρωτιέμαι μήπως δημιουργηθούν προβλήματα, αν…

• Δεν ξέρω αν μπορεί να πραγματοποιηθεί στην παρούσα φάση…

Ο καλύτερος τρόπος για να ολοκληρωθεί  μία διαφωνία εποικοδομητικά, είναι η προσπάθεια των συμμετεχόντων να καταλήξουν σε κοινό έδαφος, δηλαδή να εστιάσουν περισσότερο σε αυτά που συμφωνούν και να αποδεχτούν ότι είναι λογικό να υπάρχουν διαφορετικές απόψεις ακόμα και διαμετρικά αντίθετες. «Συμφωνούμε ότι διαφωνούμε» είναι μία έκφραση η οποία  δηλώνει ότι αποδέχομαι τη μεταξύ μας απόσταση στο συγκεκριμένο θέμα, αλλά  δεν καταργεί την πιθανότητα να συμφωνούμε κάπου αλλού. 

Η ουσία της αντιπαράθεσης στον εργασιακό χώρο δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μία προσπάθεια επιβολής του ενός στον άλλο, αλλά ως μία κοινή τακτική, μέσω ανταλλαγής επιχειρημάτων να βρεθεί η καλύτερη λύση για το κοινό καλό.