Η απόφαση ενός γιατρού να διεκδικήσει την ψήφο των πολιτών σπάνια περνά απαρατήρητη. Οι υποψήφιοι γιατροί συχνά υπόσχονται στους ψηφοφόρους καθ’ όλη τη διάρκεια της εκστρατείας τους ότι θα συμβάλουν στην επίλυση προβλημάτων και θα τους βοηθήσουν ποικιλοτρόπως. Όταν εκλέγονται, συχνά επικεντρώνονται σε ακριβά συνταγογραφούμενα φάρμακα για ηλικιωμένους και στη διεύρυνση της πρόσβασης του πληθυσμού σε προγράμματα υγείας του ιδιωτικού τομέα.

Eίναι αρκετοί οι γιατροί που εισέρχονται στην πολιτική τα τελευταία χρόνια. Όντως, ποιος είναι καταλληλότερος από έναν γιατρό για να συζητήσει θέματα υγείας, πρόσβασης στο σύστημα περίθαλψης και προϋπολογισμού για την υγεία, με τις δαπάνες να αυξάνονται σχεδόν 5% ετησίως; Ή μήπως το να είναι στην πρώτη γραμμή τους κάνει «πολύ κοντά» στο θέμα και μυωπικούς; Ή μήπως η περίοπτη θέση που κατέχουν οι γιατροί στην κοινότητα τους προσφέρει μια μοναδική προοπτική να φροντίζουν άλλους που πιθανώς δεν μπορούν να το κάνουν για τον εαυτό τους; Οι σύγχρονοι γιατροί μπορεί να δυσκολεύονται να λάβουν (πιθανώς πατερναλιστικές) αποφάσεις για άλλους στη σύγχρονη εποχή της ενημερωμένης συναίνεσης. 

Οι εκλεγμένοι γιατροί θα αντιμετωπίσουν γενικά ζητήματα πληθωρισμού, τιμών ενέργειας, μετανάστευσης, εξωτερικής πολιτικής, στέγασης, ανεργίας, εγκληματικότητας και πιθανής δυσαρέσκειας με το κόμμα που κατέχει την εξουσία. Συνεπώς, οι γιατροί που επιλέγουν να εισέλθουν στον πολιτικό στίβο χρειάζονται δεξιότητες και εμπειρία που δεν διδάσκονται κατά τη διάρκεια των σπουδών ιατρικής. Η ηγετική θέση τους στην κοινωνία σίγουρα συμβάλλει αποφασιστικά. Ένα πτυχίο ιατρικής είναι ιδιαίτερα σεβαστό (και πληροί τον νομικό ορισμό του ατόμου με «ανώτατη μόρφωση») και οι γιατροί στην πολιτική μπορούν να έχουν σημαντική επιρροή στο ευρύ κοινό. Ωστόσο, υπάρχουν πολλά ζητήματα με τα οποία οι γιατροί δεν είναι εξοικειωμένοι στην ιατρική σχολή, επομένως πρέπει να προσέχουν να μην διαβρώνουν την εμπιστοσύνη του κοινού ξεφεύγοντας από τους τομείς της ειδικής τους γνώσης (αν και ορισμένοι διάσημοι γιατροί το κάνουν ήδη). Γενικά, οι γιατροί είναι εκπαιδευμένοι να λαμβάνουν αποφάσεις βάσει αποδεικτικών στοιχείων. Hλήψη τέτοιων αποφάσεων στην πολιτική μπορεί όμως να είναι ιδιαίτερα δυσχερής, δεδομένου ότι δεν υπάρχουν πάντα αδιαμφισβήτητα αποδεικτικά δεδομένα, όπως κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, με τις εντολές χρήσης μάσκας, ηλικίες εμβολιασμού, κ.λ.π. Ένα πράγμα που σίγουρα χρειάζονται οι πολιτικοποιημένοι γιατροί είναι να αντέχουν στην σκληρή κριτική.

Έτσι, θα μπορούσε κανείς να δεχθεί ότι οι γιατροί πράγματι γίνονται καλοί πολιτικοί λόγω της εκπαίδευσης και της κατάρτισής τους, λόγω του ότι τείνουν να αιτιολογούν σωστά τις αποφάσεις τους, υιοθετούν μια επιστημονική προσέγγιση και έχουν μια θέση κύρους στην κοινότητα. Οι γιατροί θεραπεύουν τους ανθρώπους γνωρίζοντας τι είναι καλό για αυτούς, αλλά στην πολιτική επικεντρώνονται υπερβολικά σε θέματα υγειονομικής περίθαλψης, συχνά χωρίς να είναι επαρκώς εκπαιδευμένοι σε θέματα δημόσιας υγείας.

Οι γιατροί είναι πιθανώς το ίδιο καλοί όσο κάθε άλλος υποψήφιος, ανάλογα με την προσωπικότητα και τις πολιτικές απόψεις. Το ιατρικό τους υπόβαθρο είναι ενδεχομένως ένα μπόνους, αλλά όλα είναι συνάρτηση των λοιπών πολιτικών κατευθύνσεων του κάθε υποψηφίου.

Διάβασε ακόμα:

Η σημασία των τελετουργιών μετά την απώλεια ενός αγαπημένου προσώπου

Η ντοπαμίνη και η σχέση της με την εργασία

Η κρίση στα μέσα της καριέρας