Οι Γερμανοί έγιναν Γερμανοί μετά από ένα πλούσιο ιστορικό αναταραχών, αναρχίας, χάους και πολέμων. Κατά τον αιματηρό Τριακονταετή Πόλεμο (1618–1648) αφανίστηκε ο μισός ανδρικός πληθυσμός και αποδεκατίστηκε σημαντικό ποσοστό των γερμανικών εδαφών και του γενικού πληθυσμού, αφήνοντας ένα βαρύ τραύμα. Επίσης, κατά τους Ναπολεόντιους πολέμους καταστράφηκε μεγάλο μέρος της γερμανικής επικράτειας. Τα αναρίθμητα γερμανικά κρατίδια της εποχής τελικά συγχωνεύθηκαν και σχημάτισαν μια ενιαία χώρα μόλις το 1871. Οι Πρώσσοι ήταν ήδη αρκετά άκαμπτοι στην κοινωνική τους δομή, και, αυτό, μαζί με τον συντηρητικό καθολικό νότο της νέας χώρας, έγινε πρότυπο για την εθνική τάξη, συγκρότηση και δομή της νέας πατρίδας. Η Πρωσσία ήταν ένα γερμανικό βασίλειο γνωστό για τον πολύ καλά οργανωμένο και αποτελεσματικό στρατό του. 

Ο 1ος Παγκόσμιος Πόλεμος και τα τραγικά επακόλουθά του προκάλεσαν και πάλι ταραχές και αταξία σε πραγματικά τρομακτική κλίμακα. Οι καγκελλάριοι μετρούσαν τις θητείες τους σε ημέρες. Το έθνος συνετρίβη ηθικά και φυσικά. Η κατάσταση της ένωσης ήταν χαοτική. Η οικονομία καταστράφηκε. Το γερμανικό μάρκο δεν είχε σχεδόν καμμία αξία. Οι ανελέητες συγκρούσεις πολιτικών πολύ διαφορετικών κομμάτων και ο εφιαλτικός πληθωρισμός προκάλεσαν χάος και αστάθεια. Σε πολλές χώρες, το χάος είναι τρόπος ζωής, ένας κανόνας, αλλά στη Γερμανία, ήταν εντελώς απαράδεκτο. Αποδεχόμενοι ότι ουσιαστικά η Γερμανία είναι -ιδιοσυγκρασιακά- μια καταναγκαστική-ψυχαναγκαστική ευρωπαϊκή χώρα, κατανοούμε ευκολότερα την όλη κατάσταση. 

Οι Ναζί έβαλαν ένα βάναυσο τέλος σε αυτήν την αταξία με ακραία μέτρα, όταν ακόμη και η τέχνη έπρεπε να συμμορφώνεται με ορισμένους κανόνες. Κάθε πτυχή της ανθρώπινης ζωής εξετάστηκε, κρίθηκε, κατηγοριοποιήθηκε και ελέγχθηκε πλήρως. Αλλά, αυτή η νέα απάνθρωπη διοίκηση είχε ως τραγικό αποτέλεσμα τον ολοκληρωτισμό και την τυραννία, και τελικά προκάλεσε πολύ μεγαλύτερη αναταραχή και χάος, οδηγώντας στον όλεθρο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου

Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Γερμανία κατελήφθη και χωρίστηκε στη μέση, αλλά τουλάχιστον η κρατική δομή και η τάξη σταδιακά επέστρεψαν. Και οι Γερμανοί στράφηκαν στο: «Ordnung muß sein» («πρέπει να επικρατεί τάξη»). Το αξίωμα αυτό βαθμιαία απέδωσε. Αντί για παλινωδίες από το ένα πολιτικό δόγμα στο άλλο κάθε λίγα χρόνια, στη Γερμανία επικράτησε αξιοσημείωτη σταθερότητα και τάξη, με ηγέτες να παραμένουν στην εξουσία για πολλά χρόνια: ο Konrad Adenauer 14,  ο Helmut Schmidt 8, ο Helmut Kohl 18, ο GerhardtSchröder 7 και η Angela Merkel 15. Οι Γερμανοί λατρεύουν τη σταθερότητα και την τάξη, γιατί ανέχθηκαν αρκετά και υπέφεραν πολύ επί μεγάλα διαστήματα αταξίαςαστάθειας και αναταραχής

Οι Γερμανοί προτιμούν επίσης να αναπτύσσουν και να τελειοποιούν πράγματα παρά να ξεκινούν από την αρχή. Όπως με την κλασσική Porsche 911. Σχεδιασμένη στη δεκαετία του 1960, το αυτοκίνητο αυτό είναι ακόμα σε παραγωγή (φυσικά σε εξελιγμένη τεχνολογικά μορφή), αλλά εξακολουθεί να είναι πλήρως αναγνωρίσιμο ως Porsche. Οι Γερμανοί αγαπούν τους κανόνες, την οργάνωση, τα προγράμματα και τη συγκρότηση. Η Γερμανία διαθέτει πληθώρα νόμων που ρυθμίζουν τα πάντα, και οι πολίτες πρόθυμα τους τηρούν. Αυτή η τάση είναι ένα από τα πολλά υπολείμματα των αξιών των Πρώσσων. Οι υπερβολικές ρυθμίσεις στη Γερμανία μπορεί μερικές φορές να οδηγούν σε δυσκαμψία. Από την άλλη πλευρά, αυτή η ικανότητα των Γερμανών να οργανώνουν και να εκτελούν προγραμματισμένα είναι που τους έχει προσδώσει τη φήμη τους ως υπεραποτελεσματικών. 

Η αγάπη των κανόνων εκδηλώνεται με πολλούς τρόπους. Για παράδειγμα, το πέρασμα του δρόμου ως πεζός με κόκκινο φανάρι είναι απολύτως καταδικαστέο, ακόμη και αν δεν περνά αυτοκίνητο. Κάθε σπίτι έχει τουλάχιστον πέντε διαφορετικά δοχεία απορριμμάτων: για πλαστικά, μέταλλα, χαρτί, οργανικά απόβλητα και γενικά σκουπίδια. Επιπλέον, υπάρχει ακόμη και μια ανώτατη κυβερνητική υπηρεσία που ονομάζεται «Ordnungsamt», που κυριολεκτικά μεταφράζεται σε «Υπουργείο Τάξης». Οι Γερμανοί πιστεύουν ότι οι κανόνες υπάρχουν για συγκεκριμένους λόγους, με στόχο το γενικό καλό, και ως εκ τούτου ευχαρίστως τους τηρούν!. 

Συνεπώς, είναι η γερμανική ιστορία, η αιματηρή πολεμική παράδοση και η φρικτές εμπειρίες πολλών ετών αταξίας, αποδιοργάνωσης και χάους που ώθησαν τους Γερμανούς να αγαπούν την τάξη. Ωστόσο, πρέπει να αναφέρουμε, ότι αυτή είναι μια πτυχή του γερμανικού πολιτισμού που σε κάποιους σύγχρονους Γερμανούς δεν αρέσει και τόσο. Αυτοί θα ήθελαν να έχουν μια πιο ιταλική στάση απέναντι στη ζωή!