Υπάρχει σαφής επίδραση του εργασιακού περιβάλλοντος στην υγεία, στη σωματική και ψυχική ευεξία. Διάφοροι περιβαλλοντικοί παράγοντες επηρεάζουν την υγεία και την ανάγκη για ρεπό. Οι γιατροί χρειάζονται άδεια από την εργασία τους, αλλά δυστυχώς παρά τη νομοθεσία, συχνά αναγκάζονται να δουλεύουν χωρίς ρεπό ή άδειες, παραβλέποντας την ανάγκη τους για ξεκούραση. 

Οι γιατροί είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς στο να εργάζονται πολλές ώρες χωρίς τα απαραίτητα διαλείμματα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε επαγγελματική εξάντληση. Η Έκθεση του Medscape για την επαγγελματική εξουθένωση και τις αυτοκτονίες των ιατρών το 2021 διαπίστωσε ότι το 42% των ιατρών στις ΗΠΑ βίωσαν επαγγελματική υπερκόπωση. Και παρ’ όλο που η πλειονότητα των γιατρών που αναφέρουν επαγγελματική εξουθένωση υποστηρίζουν ότι ξεκίνησε πριν από την πανδημία, το 21% ανέφερε ότι άρχισε μετά την επικράτηση τηςCOVID-19. 

Σημαντικά προβλήματα υγείας έχουν αποδοθεί στην επαγγελματική εξουθένωση. Μια μελέτη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας που δημοσιεύθηκε τον Μάιο του 2021 συνέδεσε τις πολλές ώρες εργασίας με αυξημένους θανάτους από εγκεφαλικά επεισόδια και καρδιακές παθήσεις. Καθώς είναι πλέον γνωστό ότι η πολύωρη εργασία ευθύνεται για το ένα τρίτο της συνολικής εκτιμώμενης επιβάρυνσης από ασθένειες που σχετίζονται με την εργασία, έχει πλέον καθιερωθεί ως σημαντικός επαγγελματικός παράγοντας κινδύνου. Έτσι έχει προκύψει ένας νέος παράγων κινδύνου για την ανθρώπινη υγεία. Η μελέτη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι εργασία 55 ή περισσότερων ωρών εβδομαδιαίως συνδέεται με 35% υψηλότερο κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου και 17% υψηλότερο κίνδυνο θανάτου από ισχαιμική καρδιοπάθεια, σε σύγκριση με εργασία 35-40 ωρών εβδομαδιαίως. 

Η επαγγελματική εξάντληση των ιατρών ενέχει αυξημένο κίνδυνο για την ψυχική υγεία τους και για την πρόωρη αποχώρηση από το εργατικό δυναμικό της υγείας. Η εργασία σε περιβάλλοντα που προκαλούν άγχος επηρεάζει τη σωματική, συναισθηματική και ψυχική ευεξία. Αυτό έχει δυσμενή αντίκτυπο στην παροχή ποιοτικής φροντίδας στους ασθενείς.

Οι περισσότεροι γιατροί συνειδητοποιούν τις δυσκολίες του επαγγέλματος από την αρχή της επαγγελματικής τους ζωής. Η ειδίκευση είναι μια εξαντλητική περίοδος στην καριέρα ενός γιατρού. Οι ώρες εργασίας είναι πολλές, με άυπνες νύχτες. Οι ειδικευόμενοι εξαντλούνται και συχνά καταβάλλονται από αισθήματα ματαίωσης. Η κατανομή των εφημεριών συχνά αποτελεί αίτιο συγκρούσεων μεταξύ των συναδέλφων ιδίως όταν οι εφημερίες συμπίπτουν με αργίες. Δυστυχώς, υπάρχει μια μειονότητα γιατρών που κάνουν κατάχρηση του ελεύθερου χρόνου και επιβαρύνουν επιπλέον τους συναδέλφους τους, ή που απαιτούν ελεύθερο χρόνο για επουσιώδεις λόγους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όταν δεν υπάρχει εφεδρεία, ένας γιατρός που παίρνει άδεια χωρίς προειδοποίηση θέτει σε κίνδυνο τους ασθενείς του, ιδίως όταν εφημερεύει ή όταν δεν υπάρχει άλλος διαθέσιμος γιατρός για να αντιμετωπίσει επείγοντα περιστατικά.

Παρόμοια προβλήματα αντιμετωπίζουν και οι γιατροί που δουλεύουν σε νοσοκομεία της επαρχίας, όπου αναγκάζονται να δουλέψουν πολύ περισσότερες από τις προβλεπόμενες ώρες λόγω ελλείψεως προσωπικού. Ακόμα και στον ιδιωτικό τομέα, οι γιατροί βάλλονται από αιτήματα ασθενών τα Σαββατοκύριακα και τον ελεύθερο τους χρόνο με αποτέλεσμα συχνά να παρουσιάζουν συναισθηματική κόπωση. 

Οι γιατροί έχουν μια επαγγελματική ζωή που συνηθέστατα είναι εξαντλητική και πολλοί εξ αυτών υποτιμούν την ανάγκη τους για ξεκούραση. Όμως, ο ελεύθερος χρόνος είναι απαραίτητος για τη σωματική και ψυχική ευεξία και στην περίπτωση του ιατρικού επαγγέλματος είναι η αποφόρτιση είναι απαραίτητη για να αποφεύγονται οι αστοχίες και τα λάθη. Συνεπώς, ο χρόνος για την οικογένεια, ο χρόνος διακοπών και άλλοι λόγοι για ρεπό πρέπει όχι μόνο να επιτρέπονται, αλλά και να ενθαρρύνονται.

Διάβασε ακόμα:

Κανόνες υγιεινής για να αποφύγετε τη διασταυρούμενη μόλυνση των τροφίμων

Επιπτώσεις στην υγεία από τις ισχυρές βροχοπτώσεις

Συμβουλές για να αποφύγετε την τροφική δηλητηρίαση ενώ τρώτε έξω