Από τη δεκαετία του 1970 η εξέλιξη των βιντεοπαιχνιδιών είναι θεαματική. Αρχικά μπορούσες να τα βρεις αποκλειστικά σε ειδικούς χώρους και τα γραφικά τους ήταν κάθε άλλο παρά θεαματικά. Σήμερα μπορείς να τα παίξεις οπουδήποτε, οποτεδήποτε και τα videogames σου παρέχουν μία εμπειρία που εκτός από ψυχαγωγική έχει γίνει και κοινωνική, δεδομένης της δικτύωσης που προσφέρεται στις καινούργιες πλατφόρμες.

Πέρα από τα θετικά και τα αρνητικά των videogames που βρίσκονται σε άμεση συνάρτηση με τον χρόνο που καταναλώνει κανείς παίζοντας υπάρχει ένα φαινόμενο που έχει μελετηθεί τα τελευταία χρόνια και σχετίζεται με το σπάσιμο της οθόνης,  του πληκτρολογίου ή του χειριστηρίου, μετά από μία ήττα στο παιχνίδι. Το αποκαλούμενο rage quit είναι αρκετά δημοφιλές στο Youtube όπου υπάρχουν αρκετά videos που αποτυπώνουν οργισμένους παίκτες την ώρα που σπάνε ότι βρουν μπροστά τους απογοητευμένοι από την έκβαση του παιχνιδιού. 

Σύμφωνα με τις έρευνες αυτό συμβαίνει γιατί οι παίκτες νιώθουν ότι απειλείται το εγώ τους. Τα αισθήματα της αποτυχίας και της ματαίωσης και κινητοποιούν την επιθετικότητα, χωρίς απαραίτητα το ίδιο το παιχνίδι να είναι επιθετικό. Σύμφωνα με τις έρευνες οι παράγοντες που οδηγούν στο rage quitting είναι η δυσκολία του παιχνιδιού ή αδυναμία ελέγχου των εντολών. Σε ένα παιχνίδι προσπαθείς διαρκώς να γίνεις καλύτερος και κατά τη διάρκεια αυτής της προσπάθειας ξεπερνάς πολλά από τα αρχικά εμπόδια, ενισχύοντας τις ικανότητές σου και την πίστη σου σε αυτές. 

Μερικές φορές όμως για να πας από το ένα επίπεδο στο άλλο ίσως η προσπάθεια είναι εξαντλητική και σε οδηγεί στο σημείο να πιστεύεις ότι δεν θα τα καταφέρεις. Ο φόβος ότι δεν θα τα καταφέρεις όσο κι αν προσπαθείς ενισχύει το συναίσθημα του ανεκπλήρωτου, αφαιρεί από την απόλαυση του παιχνιδιού και αυξάνει τον θυμό. 

Προφανώς η εκτόνωση του θυμού σε αντικείμενα δεν είναι η καλύτερη αντίδραση και η αδυναμία ελέγχου της παρόρμησης δημιουργεί περισσότερα προβλήματα απ΄όσα λύνει. Τι μπορεί να κάνει κάποιος λοιπόν, για να περιορίσει τις οργιώδεις αντιδράσεις όταν χάνει σε ένα παιχνίδι;

1. Αλλαγή στάσης: το γεγονός ότι δεν μπορείς να προχωρήσεις επίπεδο ή να νικήσεις σ΄ένα παιχνίδι δεν σημαίνει ότι είσαι άχρηστος, σημαίνει ότι σου λείπουν κάποιες πληροφορίες, ή τεχνικές που αν τις εφαρμόσεις θα ξεπεράσεις το εμπόδιο. 

2. Διάλειμμα: όταν νιώθεις ότι ο θυμός σου αυξάνει κάνε ένα διάλειμμα από το παιχνίδι. Δεν θα το μετανιώσεις ποτέ. Η διακοπή της συνθήκης θα σε βοηθήσει να δεις τα πράγματα περισσότερο ρεαλιστικά. 

3. Μέτρα ανάποδα: μόλις καταλαβαίνεις ότι έχεις αρχίσει να θυμώνεις ξεκίνα να μετράς ανάποδα από το 100 για να μπορέσεις ευκολότερα να ρυθμίσεις την ένταση του θυμού σου.

4. Άκου το σώμα σου: ίσως νιώθεις το στομάχι σου να σφίγγεται ή αναψοκοκκινίζεις ή η καρδιά σου χτυπά πιο γρήγορα. Μπορεί να ιδρώνεις, ή να νιώθεις τους μυς σου τεντωμένους. Συνήθως υπάρχουν προειδοποιητικά σημάδια πριν από το ξέσπασμα του θυμού. Μόλις τα αντιληφθείς πάτα pause και κάνε κάτι άλλο για λίγο. 

5. Άλλαξε παίκτες: αν συνειδητοποιήσεις ότι υπάρχουν συγκεκριμένοι παίκτες που σε βγάζουν εκτός εαυτού, σταμάτα να παίζεις μαζί τους. Προφανώς δεν ταιριάζει η χημεία σας. 

6. Προετοιμάσου πριν το παιχνίδι: αν δεν έχεις προειδοποιητικά συμπτώματα και από εκεί που είσαι ήρεμος φτάνεις στο άλλο άκρο σε δευτερόλεπτα είναι και αυτό μία χρήσιμη πληροφορία. Την επόμενη φορά που θα πας να παίξεις θύμισε στον εαυτό σου ότι είναι πολύ πιθανό να οργιστείς και προετοιμάσου γι΄αυτό. Η προσπάθεια για αυτοέλεγχο ξεκινά από την αποδοχή του προβλήματος. 

7. Άλλαξε παιχνίδι: αν κάθε φορά που παίζεις το παιχνίδι καταλήγεις να θυμώνεις και να πετάς πράγματα, τότε πρέπει να αλλάξεις παιχνίδι. Θυμήσου ότι ο σκοπός σου είναι να διασκεδάσεις, όχι να πλημμυρίζεις οργή.