Σύμφωνα με την A.C. Edmondson, η ψυχολογική ασφάλεια είναι απαραίτητη σε κάθε χώρο εργασίας και αποτελεί βασικό παράγοντα διατήρησης υγιών σχέσεων συνεργασίας. Η ίδια διαπίστωσε μέσα από την ερευνητική της εργασία ότι όσες ομάδες εξέφραζαν συνολικά ένα καλύτερο βίωμα ομαδικής εργασίας ήταν και εκείνες που είχαν παρουσιάσει και περισσότερα λάθη, καταλήγοντας ότι αυτό το δεδομένο σχετιζόταν με την ασφάλεια που ένιωθαν τα μέλη της ομάδας μεταξύ τους, ώστε να μπορούν να αναφέρουν τα λάθη τους. Η ψυχολογική ασφάλεια στην ουσία αναφέρεται στην πεποίθηση ότι καθένας μέσα σε μια ομάδα έχει την άνεση να μιλάει και να μοιράζεται ιδέες του, χωρίς να φοβάται αντίποινα ή αρνητικές συνέπειες. Η ψυχολογική ασφάλεια δεν υπονοεί ένα περιβάλλον ιδεατό όπου κανείς δεν πληγώνει τα συναισθήματα κανενός ή όλοι συμφωνούν με τα πάντα. Στην πράξη σημαίνει ότι οι άνθρωποι αισθάνονται ασφαλείς να αναλαμβάνουν διαπροσωπικά ρίσκα, να εκφράζονται, να διαφωνούν, και να αναδεικνύουν τις ανησυχίες τους. Το αίσθημα της ψυχολογικής ασφάλειας επιτρέπει στους ανθρώπους να αποδίδουν τα μέγιστα στην εργασία τους και εξασφαλίζει προσωπική και επαγγελματική  ισορροπία.

Η ψυχολογική ασφάλεια συμβάλλει στην ανάπτυξη μιας κουλτούρας συνεχούς μάθησης και βελτίωσης, καθώς τα μέλη της ομάδας αισθάνονται άνετα να μοιράζονται τα λάθη τους και να μαθαίνουν από αυτά. Και ακριβώς επειδή αντιλαμβάνονται ότι η συμβολή τους έχει σημασία και είναι επιθυμητή, τα ίδια τα μέλη είναι πιο αφοσιωμένα και κινητοποιημένα, αισθάνονται πιο άνετα να εκφράζουν απόψεις και ανησυχίες και η ομάδα οδηγείται τελικά στη λήψη καλύτερων αποφάσεων. Αποτελεί μάλιστα έναν δημοφιλή όρο στον επιχειρηματικό κόσμο, ιδίως τώρα που το υβριδικό ή πλήρως διαδικτυακό μοντέλο εργασίας έχει ενσωματωθεί στον τομέα της εργασίας. Ο λόγος είναι ότι η ψυχολογική ασφάλεια φαίνεται να παίζει σημαντικό ρόλο σε περιβάλλοντα εργασίας που υπάρχει μεγαλύτερη ευελιξία στο τι αναλαμβάνει το κάθε μέλος και πώς το διεκπαιρεώνει, καθώς και όταν υπάρχει ποικιλομορφία στις ομάδες εργασίας, κάτι που συναντά κανείς συχνά στο σύγχρονο υβριδικό μοντέλο.

Καθοριστικής σημασίας είναι φυσικά ο ρόλος της ηγεσίας, καθώς ο πυρήνας της ψυχολογικής ασφάλειας διαμορφώνεται σε μεγάλο βαθμό μέσα από τις ενέργειές της. Αυτό σημαίνει για παράδειγμα ότι και η ηγεσία από την πλευρά της χρειάζεται να είναι ανοιχτή στην ανατροφοδότηση και να δείχνει προθυμία στην ανάληψη ρίσκων. Με γνώμονα τη συνεχή παρακίνηση της ομάδας, η ηγεσία προσπαθεί να προστατεύσει το προσωπικό από μια επικείμενη ζημιά και να το βοηθήσει να ξεπεράσει την όποια δυσφορία, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κάποιος δεν θα νιώσει άβολα ή αμήχανα, μια φυσιολογική αντίδραση, όταν προκύπτει κάποιο λάθος που χρειάζεται να επισημανθεί. Μια καλή τακτική προς αυτήν την κατεύθυνση είναι να διατηρεί κανείς μια στάση περιέργειας και όχι μια στάση επίκρισης. Επομένως, ένα εργασιακό περιβάλλον που επενδύει στην ψυχολογική ασφάλεια των εργαζομένων περιλαμβάνει μια σειρά από χαρακτηριστικά όπως μια αίσθηση προβλεψιμότητας, δικαιοσύνης και ανοιχτής επικοινωνίας.