Η τάση της λιτότητας (frugality) σε σχέση με την ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής είναι μια αρκετά νέα ιδέα. Ξεκίνησε στις Ηνωμένες Πολιτείες και υποστηρίζει τον “αποκαταναλωτισμό” μέσω της απλής ζωής. Δεν έχει να κάνει με την εργασιακή κουλτούρα αλλά με την ίδια την εργασία, δεν επιβάλλεται από κάποιον φορέα ή εταιρεία και δεν οφείλεται σε ένα τοξικό εργασιακό περιβάλλον. Στην ουσία είναι μια προσωπική επιλογή που μπορεί να κάνει ένας εργαζόμενος με στόχο να διατηρήσει μια καλύτερη ποιότητα ζωής, επενδύοντας παράλληλα στην ψυχική του ευημερία. Η ιδέα βασίζεται στην μείωση των οικονομικών απολαβών για μια λιγότερο απαιτητική εργασία και σχετίζεται με τη μετατόπιση της στάσης των νέων γενεών απέναντι στην εργασία. Το επίκεντρο είναι η αναζήτηση μιας καλύτερης ισορροπίας μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής. Σχετίζεται με την επιθυμία των ανθρώπων να διαθέτουν περισσότερο ποιοτικό χρόνο για τον εαυτό τους, την οικογένεια και τους σημαντικούς άλλους, η οποία αναδείχθηκε για πολλούς σαν βασική προτεραιότητα ιδίως μετά τις ανατροπές που έφερε στη ζωή όλων η έλευση της πανδημίας της COVID-19. Οι εργαζόμενοι πλέον φαίνεται να επιλέγουν θέσεις εργασίας που προσφέρουν ευέλικτο ωράριο, αυτονομία και ισορροπία στις απαιτήσεις της καθημερινότητας. Η νέα αυτή τάση διαφαίνεται από το γεγονός ότι ένας αυξανόμενος αριθμός ανθρώπων μειώνει τις ώρες εργασίας για να απολαύσει περισσότερο ελεύθερο χρόνο, ακόμη και αν αυτό περιλαμβάνει τη μείωση του μηνιαίου εισοδήματος ή  συνεπάγεται κάποιες αλλαγές στον τρόπο ζωής.  Συνολικά, το μεγαλύτερο ποσοστό εκείνων που πιστεύουν στην εργασιακή λιτότητα βρίσκεται εντός της γενιάς Z.

Το γεγονός ότι η συγκεκριμένη τάση δεν έχει διαδοθεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και παραμένει μέχρι στιγμής άγνωστη για πολλούς, οφείλεται εν μέρει στο ότι εκείνοι που την πρεσβεύουν αγνοούν ότι υπάρχει μια έννοια που περιγράφει τον τρόπο ζωής τους. Όπως υποδηλώνει και το όνομα της, η όλη προσέγγιση σχετίζεται με την αξιολόγηση των προσωπικών δαπανών και την αντίστοιχη προσαρμογή του μηνιαίου προϋπολογισμού σε υπηρεσίες και αγαθά- λιγότερα έξοδα και περισσότερη αποταμίευση. Για να έχει κανείς επιτυχία σε αυτό το εγχείρημα χρειάζεται να σκεφτεί τον τρόπο που ξοδεύει το εισόδημά του και να γίνει πιο δημιουργικός στον τρόπο που επενδύει ή τουλάχιστον να έχει μια σχετική βελτίωση εστιάζοντας παράλληλα στην προσεκτική διαχείριση των υλικών πόρων. Οι περιορισμοί αυτοί ενισχύουν την επινοητικότητα, την αυτάρκεια και την εφευρετικότητα. Στόχος είναι γενικότερα οι άνθρωποι να μάθουν να επικεντρώνονται σε αυτά που χρειάζονται και όχι σε αυτά που θέλουν.

Η εργασιακή λιτότητα παρουσιάζεται σαν μια γενικότερη φιλοσοφία και οι λόγοι για την υιοθέτηση αυτού του τρόπου ζωής ποικίλλουν ανάλογα με το άτομο και περιλαμβάνουν προσωπικούς λόγους, οικολογικούς λόγους, οικονομικούς, αλλά και πολιτικούς λόγους. Για ορισμένους εργαζόμενους για παράδειγμα η μείωση του χρόνου εργασίας έχει και άλλα οφέλη εκτός της προσωπικής σφαίρας. Για παράδειγμα με αφορμή την κλιματική κρίση, ορισμένοι πιστεύουν ότι η λιγότερη εργασία μπορεί όχι μόνο να μειώσει το αποτύπωμα των μετακινήσεων, αλλά και να τους δώσει χρόνο για να βοηθήσουν σε δράσεις που θα οδηγήσουν συνολικά σε ένα καλύτερο επίπεδο διαβίωσης.

Το αισιόδοξο μήνυμα είναι ότι οι εταιρείες έχουν πλέον επίγνωση της ανάγκης για υγεία και ευημερία στο χώρο εργασίας και προσπαθούν να βελτιώσουν τις πρακτικές τους προς αυτήν την κατεύθυνση και αυτό έχει ήδη οδηγήσει πληθώρα εταιρειών που ανακοινώνουν κινήσεις προς πιο φιλικούς προς την ψυχική υγεία χώρους εργασίας και κίνητρα.

Διάβασε ακόμα:

Πώς να αντιμετωπίσετε έναν τοξικό συνάδελφο

Πώς μπορείτε να βοηθήσετε τους συναδέλφους σας μετά από ένα τραυματικό γεγονός

Συναισθηματική νοημοσύνη και στυλ ηγεσίας