Ολοένα και περισσότερες επιχειρήσεις στρέφονται στην ανάπτυξη τεχνικών υποστήριξης και ενίσχυσης της ευημερίας των εργαζομένων. Η τάση που προωθείται είναι η διαμόρφωση του εργασιακού περιβάλλοντος με συνθήκες που να ενσωματώνουν τόσο τη σωματική όσο και την ψυχική ανάπτυξη των υπαλλήλων. 

Οι λόγοι που στρέφουν την προσοχή των επιχειρήσεων προς αυτήν την κατεύθυνση, όπως είναι αναμενόμενο, σχετίζονται πρωτίστως με οικονομικούς παράγοντες. Οι επιχειρήσεις συνειδητοποιούν ότι έχουν πολύ περισσότερα να χάσουν, όταν δεν συμπεριλαμβάνουν την πρόληψη, την ευαισθητοποίηση και την κινητοποίηση των εργαζομένων σε θέματα υγείας και προσωπικής ανάπτυξης. Αρχικά οι εργοδότες αντιλαμβάνονται ότι οι υπάλληλοι που υπερφορτώνονται ψυχικά ή/και σωματικά ενδέχεται να προκαλέσουν περισσότερο κόστος στην επιχείρηση, να βλάψουν την παραγωγικότητά της, να διαστρεβλώσουν τη φήμη της και συνεπώς την ανάπτυξή της,  μακροπρόθεσμα. 

Στην νέα αυτή τάση συμβάλλουν οι νομικές και κυβερνητικές κατευθυντήριες οδηγίες που πλέον τίθενται ολοένα και περισσότερο υπέρ της προάσπισης της υγείας των εργαζομένων με στόχο την αύξηση του ενεργού επαγγελματικά πληθυσμού. Φυσικά, η ενημέρωση γύρω από τέτοιου είδους ζητήματα δεν αφήνει τους υπαλλήλους ανεπηρέαστους. Οι νέοι κυρίως εργαζόμενοι έχουν υψηλές προσδοκίες και απαιτήσεις για τη διατήρηση της ευημερίας τους στον χώρο της εργασίας, μεταθέτοντας την ευθύνη στις ίδιες τις επιχειρήσεις. 

Οι επιχειρήσεις  που σέβονται την αναγκαιότητα για ευημερία των υπαλλήλων, θέτουν συχνά σε εφαρμογή συγκεκριμένες πρακτικές ή υιοθετούν επιτυχημένα και αποτελεσματικά πρότυπα που έχουν σχεδιάσει και εφαρμόσει άλλες αντίστοιχες εταιρείες. Πέρα όμως από τις υποχρεωτικές ρυθμίσεις, πολλές επιχειρήσεις φαίνεται να διευρύνουν τις σχετικές παροχές προς το ανθρώπινο δυναμικό που απασχολούν. 

Οι παράγοντες στους οποίους εστιάζουν οι επιχειρήσεις αναπόφευκτα διαφέρουν, ωστόσο μεταξύ άλλων συνήθως περιλαμβάνουν:

την ανάπτυξη μιας ολιστικής προσέγγισης για ζητήματα υγείας και ευημερίας που να ενθαρρύνει το εργατικό δυναμικό, προωθώντας σε πρακτικό επίπεδο την αντίστοιχη κινητοποίηση. 
την παροχή  πηγών εκπαίδευσης και συμβουλευτικής για θέματα ψυχικής και σωματικής υγείας.
την ανοιχτή αμφίδρομη επικοινωνία για θέματα που προκύπτουν εντός της εργασίας, αλλά και εκτός αυτής, εφόσον σχετίζονται με ζητήματα ευημερίας. 
τη δέσμευση των εργαζομένων σε σημαντικές αξίες, όπως είναι η ειλικρίνεια, ο σεβασμός και η αμοιβαία εμπιστοσύνη.
τις πρωτοβουλίες (λύσεις winwin) που ωφελούν τους υπαλλήλους σε καταστάσεις που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν, βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα, επιβαρυντικά για αυτούς.
την ενίσχυση της ευελιξίας και την προστασία της ατομικότητας, αναγνωρίζοντας το δικαίωμα των εργαζομένων στη διαφορετικότητα.  
την ενσωμάτωση στοιχείων που επιτρέπουν την ψυχαγωγία των εργαζομένων στο πλαίσιο της εργασίας και διευκολύνουν τη διατήρηση του ενθουσιασμού των υπαλλήλων. 

Φυσικά, οι εργαζόμενοι παραμένουν υπόλογοι για την υγεία, τη συμπεριφορά και την απόδοσή τους, διατηρώντας σε μεγάλο βαθμό την ευθύνη για την προάσπιση και ανάπτυξη της ψυχικής και σωματικής τους ευημερίας. Οι επιχειρήσεις δεν μπορούν να προσφέρουν τίποτα ιδιαίτερο, εάν το ίδιο το άτομο δεν επιδιώκει να έχει ένα καλό επίπεδο ψυχικής και σωματικής υγείας.